De arts heeft nieuws!
De broer/zus chemo-tabletten worden in de studie opgenomen en ik kan starten met de medicatie. Het enige wat nodig is dat is een handtekening, biopt en een scan!
Wat nu.. mensen worden blij er is immers weer een medicijn, pillen die mijn leven misschien kunnen verlengen. Maar ik.. ik ben helemaal niet blij, ik voel het niet. De vorige keer staat mij nog vers in mijn geheugen, ik zie en ik voel nog dagelijks wat de pillen met mij gedaan hebben.. kijk even naar hoe ik eruit zag voor die vreselijke maand augustus 2017!! Het geeft niet, het is maar de buitenkant.. mijn binnenkant is een ervaring rijker, een wijsheid rijker maar dat gevoel. Mijn gevoel, onderbuikgevoel, intuïtie..? Mijn gidsen of is dat wat sommige God noemen?! Elke keer komt het terug en elke keer probeert het met mij te communiceren.. soms zo onverklaarbaar en soms totaal niet te onderbouwen maar soms ook zo vertrouwd en zo sterk aanwezig. Durf ik erop te vertrouwen? Dit keer zonder twijfel? Dit keer zonder uitleg en dit keer zonder overleg, zonder scan? Alles loslaten, kin omhoog en borst vooruit! Laat het achter je en kijk vooruit…